|
Sakrament Chrztu Świętego
Bóg wzywa każdego po imieniu. Imię każdego człowieka jest święte. Imię
jest ikoną osoby. Domaga się szacunku ze względu na godność tego, kto je
nosi. Rodzice, chrzestni i proboszcz powinni troszczyć się, by nie nadawać
dziecku imienia obcego duchowi chrześcijańskiemu.
Chrzest jest przystąpieniem do społeczności Kościoła oraz wejściem na drogę,
która ma człowieka doprowadzić do wiecznego życia z Bogiem w gronie
zbawionych. Przez chrzest człowiek dostępuje odpuszczenia grzechu
pierworodnego i wszystkich grzechów osobistych, rodzi się do nowego życia,
przez które staje się przybranym synem Ojca, członkiem Kościoła Chrystusowego,
świątynią Ducha Świętego. Podczas chrztu imię Pańskie uświęca człowieka i
chrześcijanin otrzymuje swoje imię w Kościele. Może to być imię Świętego,
to znaczy ucznia Chrystusa, którego życie było przykładną wiernością swemu
Panu. Patron wybrany dla dziecka wraz z imieniem jest drogowskazem na
drodze do zbawienia. Święty patron jest wzorem miłości i zapewnia
wstawiennictwo u Boga.
1. Patron chrztu
Chrzest dziecka wiąże się z nadaniem dziecku imienia. Dokonując wyboru imię
dla swojego dziecka katoliccy rodzice powinni wiedzieć, że wybór imienia
łączy się z wyborem patrona dziecka, który od momentu chrztu towarzyszył
będzie mu w całym życiu. Dlatego powinniśmy brać pod uwagę nie samo
brzmienie imienia, to czy jest modne i atrakcyjne, ale jakiego patrona
wybieramy dla naszego dziecka. Otrzymując chrześcijańskie imię, dziecko
zyskuje jednocześnie niebieskiego patrona jako pomoc i wzór do naśladowania.
Istnieje zwyczaj nadawania dziecku na chrzcie takiego imienia, jakie
"przyniosło sobie na świat". Rodzice sięgają po kalendarz i sprawdzają,
który święty obchodzi imieniny w dniu narodzin ich dziecka. Czasem wybiera
się świętego, którego wspomnienie przypada kilka dni przed lub po przyjściu
dziecka na świat.
Otrzymane imię pozostaje na zawsze. W Królestwie niebieskim zajaśnieje w
pełnym blasku tajemniczy i niepowtarzalny charakter każdej osoby naznaczonej
Bożym imieniem. "Zwycięzcy dam (...) biały kamyk, a na kamyku wypisane imię
nowe, którego nikt nie zna oprócz tego, kto [je] otrzymuje" (Ap 2,17).
"A oto Baranek stojący na górze Syjon, a z Nim sto czterdzieści cztery
tysiące, mające imię Jego i imię Jego Ojca wypisane na czołach" (Ap 14,1).
Nowe imię chrześcijanin otrzymuje jeszcze raz: w momencie osiągnięcia
dojrzałości religijnej wraz z sakramentem bierzmowania. Patron bierzmowania
to drugi opiekun człowieka na drodze życia. Kim jest patron, najpiękniej
wyjaśnił Jan Paweł II mówiąc o św. Stanisławie Szczepanowskim, patronie
Polski: "Patron to opiekun przed Bogiem, ale i patron-opiekun przed złem,
przed spiskiem zła i przed słabością". Bo "Święci nie umierają. Ich życie
pozostaje wzorem dla chrześcijan".
2. Rola rodziców i rodziców chrzestnych w sakramencie chrztu świętego
„Chcę dla mego dziecka tego, czego Ty, Panie, chcesz. Chcę być narzędziem w
Twoich rękach”.
„Wiem, że to dziecko jest Twoją własnością. Ty je kochasz bardziej niż ja.
Ty chcesz jego dobra bardziej niż ja i Ty, Boże, troszczysz się o nie
bardziej nią ja. Prowadź je Twoją drogą i spraw, abym moimi decyzjami nie
krzyżował Twoich mądrych planów”.
Rodzice dziecka są zobowiązani:
być pierwszymi osobami, dzięki którym dziecko poznaje Boga i wiarę
po chrzcie doprowadzać dziecko do poznania Boga (spowiedź św,
I Komunia św., bierzmowanie),
być świadkami wiary dla dziecka,
żyć na co dzień,
wypełniać własne obowiązki religijne (codzienna modlitwa, niedzielna
Msza św., regularne korzystanie z sakramentów św: pokuty i
Eucharystii),
modlić się razem z dzieckiem i za dziecko,
wyjaśniać dziecku odpowiednie znaki religijne, znaczenie świąt i
przygotowują się do nich,
obchodzić z dzieckiem rocznice chrztu,
świętować dzień Patrona,
własnym przykładem uczyć miłości bliźniego (np. brak kłótni w domu,
pomoc sąsiedzka, przebaczenie, uczciwość szacunek dla starszych),
zawierzać dziecko Bogu.
Rodzice chrzestni:
nie są ojcem ani matką dziecka przyjmującego chrzest
należą do Kościoła katolickiego i przyjęli sakramenty: chrzest,
eucharystia, bierzmowanie (nie jest wymagana pełnoletniość)
są wyznaczeni przez rodziców
prowadzą autentyczne życie chrześcijańskie
jeśli są małżonkami, to żyją w sakramentalnym małżeństwie
W czasie chrztu św. rodzice chrzestni podtrzymują światło i podają białą
szatę. Natomiast w całym późniejszym życiu dziecka są zobowiązani modlić
się za chrześniaka i pomagać rodzicom dziecka w jego chrześcijańskim
wychowaniu. Mogą zatem kupować odpowiednie do wieku dziecka książki
religijne, zabierać na pielgrzymkę do sanktuarium, w razie nie wypełniania
obowiązków chrześcijańskich przez rodziców zwracać im uwagę.
Nie mogą zostać rodzicami chrzestnymi następujące osoby:
Nieochrzczone.
Należące do jakiejś sekty religijnej.
Które publicznie zaparły się wiary.
Które są wrogo ustosunkowane do wiary i religii.
Będące publicznymi, jawnymi grzesznikami.
Żyjące w małżeństwie bez ślubu kościelnego.
3. Formalności niezbędne do udzielenia sakramentu chrztu św:
Nie można udzielać sakramentu chrztu św. małym dzieciom bez faktycznej
wiedzy rodziców lub wbrew ich woli.
Rodzice dziecka:
Zgłaszają się do kancelarii parafialnej przynajmniej na miesiąc przed
planowaną datą chrztu dziecka celem sporządzenia aktu chrztu św.
Przynoszą odpis aktu urodzenia dziecka (birth certificate).
Przystępują do Sakramentu Pokuty.
Uczestniczą w katechezie przedchrzcielnej.
Rodzice chrzestni:
Przedstawiają zaświadczenie z parafii zamieszkania że są wierzącymi
i praktykującymi katolikami.
Młodzież przedstawia zaświadczenie o aktualnym uczęszczaniu na katechizację.
Uczestniczą w katechezie przedchrzcielnej.
www.mydlniki.diecezja.pl
|
|